„By jutro wciąż mieć”
Boże, ten ból jak głaz u szyi,
ciągnie mnie w dół każdego dnia.
Krzyczy we mnie, nie zna ciszy,
nie pyta, ile sił jeszcze mam.
Jeśli to próba — naucz oddychać,
jeśli to ciężar — pomóż go nieść.
Nie proszę o cud bez jutra,
Proszę o siłę - by jutro wciąż mieć !
Komentarze (17)
Troszeczkę bym odchudziła, bo są zbędne dopowiedzenia, trochę bym pod metaforę, żeby nie być dosłowną, ale myśl ''by jutro wciąż mieć'' - fajne
Materiał na ludzką konstrukcję jest lichy.
Poza tym Słońce też się zużywa. Ponoć zostało go na jakieś pięć miliardów. W tej sytuacji na rojenie wieczności będzie jakieś dwa miliardy lat (zwykłych, ziemskich) i po ptokach...
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania