By wspomnieć tamten dzień

Cisza ogarnia wzgórze o godzinie trzeciej,

Gdy miłość najwyższa dopełniała się w świecie.

Na drewnianych ramionach zawisło zbawienie,

By cichnącym konaniem, przynieść przebaczenie.

To pamiątka ofiary, dnia wielkiej boleści,

Który w sercach ludzi tęskną nadzieję mieści.

Krew i woda płynęły z przebitego boku,

Bym już nigdy więcej nie błądził w grzesznym mroku.

O Panie Jezu Boże, na drzewie rozpięty,

Niechaj każdy mój piątek będzie Tobie świętym.

Kiedy patrzę na krzyż i bolesne zranienia,

Dziękuję Ci za miłość i dar odkupienia