Być jak człowiek

Knomek był 20 letnim studentem robotyki. Jego największą fascynacją była możliwość stworzenia samoświadomego urządzenia bądź jak to zwą fachowcy algorytmu, który sam podejmowałby decyzje, a może nawet udawał człowieka. Gdy tylko nie przebywał na uczelni pracował w sklepie z elektroniką , aby zarobić pieniądze na swoje eksperymenty. Swoje niewielkie mieszkanie przerobił na warsztat , aby nie sprowadzić na siebie ciekawości współmieszkańców kamienicy ściany i podłogi wyłożył pianką akustyczną dzięki czemu miał wolną rękę do działania po nocach. Tym co było dla niego głównym celem było skonstruowanie robota, który od człowieka różniłby się tylko i wyłącznie brakiem duszy i emocji , chciał zobaczyć jak wtopi się w otoczenie. Jednak do doskonałej repliki człowieka potrzebne były tkanki ,dzięki którym w dotyku, zapachu i ogólnym odczuciu byłby przeciętnym obywatelem. W tym celu Knomen zaczął kolekcjonować ludzkie włosy , a po zebraniu próbek od tysiąca osobników poddał je sekwencji DNA dzięki czemu uzyskał profil genetyczny przeciętnego mieszkańca miasta Lebund i na jego podstawie wygenerował tkanki potrzebne do pokrycia skóry , włosów i paznokci. Owy generator tkanek umieścił w sercu maszyny tak aby, umierające komórki były zastępowane nowymi. Metal potrzeby do szkieletu został pozyskany na lokalnym wysypisku z rozpadających się samochodów. W ,, mózgu” jednostki umieścił miniaturowy komputer z napędem na płytę na której nagrał program sztucznej inteligencji uczącej się jak być człowiekiem.