Być obok

Nie trzeba wielkich słów, gdy mija czas,

wystarczy dłoń, co ogrzeje w chłód,

i ciepły oddech, co niesie nas

tam, gdzie codzienność zamienia się w cud.

Być obok, to znaczy milczeć bez lęku,

gdy w sercu burza rozpala swój gniew,

to trzymać mocno w bezpiecznym ręku

i w ciemnej nocy odnaleźć szept.

Nie pytać o drogę, gdy gubi się krok,

lecz iść powoli w ten sam nieznany świat,

rozpraszać cieniem najmniejszy mrok,

trwać wiernie przy sobie przez wiele lat.