byłem tegoż świadkiem

pamięć dosięgnie każdego, nawet dziecko wbite w łupinę -

jego palenisko czujne. i ostatnim jest obraz, tak jak

pierwszym brak wspomnienia - wszystko poza staje się kształtem.

jej dni płodne. spojrzenie. wtedy, gdy pierwszy raz próbowałem

zajrzeć pod bluzkę - pole bawełny stało się ciałem, a w nim mój dotyk,

moja melancholia. wkrótce bezskuteczne wołania, obrzęk i odma.

dziurawe jaskółki topiące się w powietrzu. pierwsze nad pierwszymi.

i ten ból, swąd starczy - otworzone kości. postęp, który nie postępował.

spisek. brak braci i sióstr - w zamian czucie i zmysły. pustka skorup.

byłem tegoż świadkiem.