Cały świat - mały świat (1)

„Cały świat – mały świat”

1. Mamy bilety!

Poniedziałkowy poranek, chyba marcowy. W każdym razie zimno było niemiłosiernie. W radiu słyszę jedną z ulubionych piosenek. Za oknem dostrzegam Andrzeja, mojego przyjaciela. Myślę, co dziś wpadło do jego szalonej głowy. Wchodząc po schodach wydziera się w niebogłosy. Dobrze, że mieszkam w małym domku za miastem. Wpada zdyszany krzycząc „Dreams come true!”. Nie za bardzo wiedząc co ma na myśli, co jego psi język plecie. Dopytuję - „Jakie marzenia?”. Odpowiada „Mam je! Mam je!”. Dalej nie wiem o co mu chodzi. Dopiero teraz zauważyłem, że przez całą wioskę biegł jak wstał, pewnie z łóżka, choć on potrafi spać w różnych, dziwnych miejscach. „Mamy bilety! Mam je! Rozumiesz?” Wreszcie załapałem. Zrobił to. „Jesteś wielki!” - odpowiedziałem. Znalazł bilety lotnicze w jedną stronę do Azji, w dodatku za grosze. Wreszcie mogliśmy realizować marzenia. „Chwila, co dalej?” – zaskoczył mi jakiś trybik w głowie, przecież ja nie mam pieniędzy. Polecę tam i co dalej? „Ja przecież mam plan.” – rzekł Andrzej - „Polecimy tam i dorwiemy jakąś robotę”. No to wypalił. Czy on w ogóle myśli? W życiu nie starczy nam na życie, ale co mam do stracenia. Siedzę na zasiłku dla bezrobotnych w dwupokojowej dziurze zabitej dechami pod Warszawą. „Lecimy!” – pospiesznie dodałem. Patrzę na bilety, wylot jutro, nad ranem. Andrzej wreszcie się ubrał i wrócił do siebie. Umówieni byliśmy przed czwartą jutro w autobusie. Przygodę życia czas zacząć!