carmina burana...

*Carmina Burana Carla Orffa to słynna kantata oparta na średniowiecznych, łacińskich (i częściowo staroniemieckich) wierszach, opiewająca Fortunę, wiosnę, rozkosze stołu i miłość. Najbardziej znany tekst, "O Fortuna", opisuje kapryśny los miażdżący ludzkie szczęście. Tekst łączy motywy sakralne z rubasznymi, ziemskimi rozkoszami.

stał osamotniony w niewielkim ogrodzie. chyba nieurodziwy już ale jego koślawe odnogi ukrywały piękno dąb wyznaczał granicę posiadania i niczym niezmąconego spokoju w powietrzu unosił się zapach dzikiej mięty. ogród… w jego oczach był piękny. nieduży zarośnięty krzewami czarnych porzeczek hortensjami peoniami i przekwitniętym rabarbarem i pokrzywami. tak zagubieni gdzieś pomiędzy wczoraj a jutrem podchodziły do przewijającego się między kamieniami szklanego potoku. przesiane przez liście promienie słońca muskały jego pomarszczony czas…

nagle zrobiła się cisza i gdzieś z oddali popłynęła mistyczna i poruszająca „Carmina Burana”. pierwsza część inwokacja do losu i szczęścia zawsze zapierała dech dusiła ale jak pięknie. kolejne części przywoływały wspomnienia

O fortuna

"o Fortuno, jak księżyc zmienna,

zawsze rośniesz, lub malejesz.

życie nienawistne teraz gnębi,

teraz koi kapryśnym umysłem.

nędzę i potęgę lód topi jak śnieg" .

Czas Wiosny

„oto z dawna upragniona

wraca radość wiosny,

purpurowa kwitnie łąka,

słońca hymn radosny

smutku mgły rozprasza,

idzie lato, resztki zimy

ze świata wypłasza”

W tawernie

"kto przegra za wszystkich płaci,

i wszyscy piją i jedzą,

raz piją za swoich braci,

dwa za tych, co w ciupie siedzą,

trzy razy za tych, co żyją,

cztery za biedne cygaństwo,

pięć za tych, co w ziemi gniją,

sześć razy za chrześcijaństwo" .

Miłość

„piękne twoje oczy,

cóż im zdoła sprostać,

piękne włosów sploty,

piękna cała postać.

czerwieńsza od róży

i od lilii bielsza,

ze wszystkich na świecie

piękność najpiękniejsza!”

wciąż jestem tutaj szczęśliwa…