Poprzednie części: Cena
Cena za czyny
Uratować cudze nieznane życie
Podnosząc jego wartość ponad siebie
Sprawiając, że śmierć za nie lekką będzie
Będąca niczym żołnierza obowiązek.
Poświęcić siebie dla obcej twarzy
Która nie pozna twego imienia
Będącego dla niej zawsze tajemnicą
Której nie rozwiążą modlitwy.
Oddać siebie dla czynów
Których będzie wymagał lud
Nie znający ich wielkiej ceny
Płacąc jedynie zapomnieniem.
Komentarze (7)
Piękny wiersz, 5 :)
Zamysł był inny, ale co zrobić gdy jest się tylko narzędziem w rękach weny.
Ładnie powiedziane :)
Wiersz jest piękny. Jakoś tam smutno mi sie zrobiło gdy to czytałam. 5
Czas na smutki już był :) Chcę teraz iść w innym kierunku.
D4wid
Oby sie udało :)
Mądre 5
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania