Chciałoby się żyć

A gdyby tak przymknąć na chwilę oczy

Spojrzeć na wszystko z innej perspektywy

Gdyby tak wymazać wszelkie uczynki ludzi

I zobaczyć to, co ręki człowieczej nie dotknęło

Tak, aż chciałoby się żyć

Czy wtedy ten świat mógłby być piękny

Mieniący się barwną paletą naturalności

Cichy w swojej melodii powolnego tempa

Wymarły, choć żywy, jedyny, różnorodny

Tak, aż chciałoby się żyć

Gdyby zapomnieć o wszystkim co ważne

O zyskach, wyzyskach, wymogach, staraniach

Uciec od ludzkich zasad, postaw, teatrzyków

Zgubić gdzieś bagaż pełen złudnych osiągnięć

Tak, aż chciałoby się żyć

I dostrzec to wszystko świeższą perspektywą

Bez pyłu kopalni, całodobowych fabryk dymów

Zamiast na złote góry, patrzeć po prostu do góry

Nie oczami, a sercem widzieć otaczający świat

Tak, aż chciałoby się żyć

Gdyby dać odpocząć sobie chociaż na chwilę

Oddychać w rytmie uderzających fal brzegów

Widzieć bezkres horyzontu, romans nieba i ziemi

Poczuć harmonię żywiołów współgrającą ten raz

Tak, aż chciałoby się żyć

Otrzepać się z okruchów własnych nieprawdziwości

Zmyć z siebie osobowości przybierane na pokaz

Odejść od gry, w której ulotności są zwycięstwem

Chociaż na chwilę posłuchać, co serce szeptem mówi

Bo w tym świecie co istnieje, to nie chce mu się żyć