Chłód Słońca

Samotność, chłód i słońce,

zapach jabłek w śpiącym ogrodzie.

Nigdy z nikim się nie obudzę,

Nie spojrzę na nocną gwiazdę.

Jak mędrcy przepowiadają cud,

Ja sobie przepowiadam smutek.

To ciche, miłe lato

Zahartowało słodycz w stal.

Te anielskie rysy,

obroty szyderczych fraz

zamknę w swoich tajemnicach,

W blasku nieuśmiechniętych oczu.

Nie jest mi zimno, nie jest mi smutno -

Wstydzę się, gdy wiersze są mroczne.

Wstydzę się, gdy niebieskie cienie

Przewidują mi dni ciszy.