Poprzednie częściChłód po żniwach

Chłód trwania

Zima wraz z biegiem lat

Jest wciąż ta sama,

jakby zmroziła czas.

Wszędzie biel,

noc bez granic.

 

Jej słońcem jest księżyc.

Każdy dzień krótszy,

życia coraz mniej.

 

Pozostawia po sobie

taflę lodu.

Patrz trochę głębiej —

może dojrzysz coś

ciepłego.

Średnia ocena: 3.3  Głosów: 4

Zaloguj się, aby ocenić

Komentarze (6)

  • Pulinaaa 2 miesiące temu
    Dedal❤❤❤ "chodzby pograzyc sie w zadumie powiedziec nie oznacza zrozumiec"...
  • Bettina 2 miesiące temu
    Jak to?
  • Bettina 2 miesiące temu
    Paulina zostawila serca to chyba jest ok.
  • najmniejsza 2 miesiące temu
    Wiersz bardzo symboliczny ..a wiesz ,spojrzałam dzisiaj u franciszkanów na stajenkę i na księżyc właśnie wymalowany w tle a potem spojrzałam głębiej bo nie chciało mi się wierzyć że z tego tła zostały wyrzucone Górki Wielkie i Małe i..wiesz co? Doznałam olśnienia bo nie zostały wyrzucone w otoczeniu stajenki z prawej strony została umieszczona remiza strażacka,j z napisem Górki Wielkie i małe.Jakze to dla mnie ważna symbolika...jakże ważna .:-))) dojrzałam coś ciepłego ...na ! nawet coś bardzo gorącego niczym Ogień 🔥:-))
    Od razu ciepłej na serduszku się zrobiło .Jesteśmy razem wszyscy wokół tej stajenki w której Boże Dzieciątko przyszło na świat by przynieść Pokój .
    Z franciszkański ,,Pokój i Dobro ''
    ściskam i dziękuję za ten wiersz!
    Ps.tylo nie opal sobie skrzydełek :-)
  • Sokrates 2 miesiące temu
    Wiersz ciepły z ważną puentą
  • piliery 2 miesiące temu
    Od tej ciepłoty wiersz się roztopił i popłynęła woda cienką stróżką. :(

Napisz komentarz

Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania