Poprzednie części: Chłód po żniwach
Chłód trwania
Zima wraz z biegiem lat
Jest wciąż ta sama,
jakby zmroziła czas.
Wszędzie biel,
noc bez granic.
Jej słońcem jest księżyc.
Każdy dzień krótszy,
życia coraz mniej.
Pozostawia po sobie
taflę lodu.
Patrz trochę głębiej —
może dojrzysz coś
ciepłego.
Komentarze (5)
Od razu ciepłej na serduszku się zrobiło .Jesteśmy razem wszyscy wokół tej stajenki w której Boże Dzieciątko przyszło na świat by przynieść Pokój .
Z franciszkański ,,Pokój i Dobro ''
ściskam i dziękuję za ten wiersz!
Ps.tylo nie opal sobie skrzydełek :-)
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania