Poprzednie części: Chłód po żniwach
Chłód trwania
Zima wraz z biegiem lat
Jest wciąż ta sama,
jakby zmroziła czas.
Wszędzie biel,
noc bez granic.
Jej słońcem jest księżyc.
Każdy dzień krótszy,
życia coraz mniej.
Pozostawia po sobie
taflę lodu.
Patrz trochę głębiej —
może dojrzysz coś
ciepłego.
Komentarze (6)
Dedal❤❤❤ "chodzby pograzyc sie w zadumie powiedziec nie oznacza zrozumiec"...
Jak to?
Paulina zostawila serca to chyba jest ok.
Wiersz bardzo symboliczny ..a wiesz ,spojrzałam dzisiaj u franciszkanów na stajenkę i na księżyc właśnie wymalowany w tle a potem spojrzałam głębiej bo nie chciało mi się wierzyć że z tego tła zostały wyrzucone Górki Wielkie i Małe i..wiesz co? Doznałam olśnienia bo nie zostały wyrzucone w otoczeniu stajenki z prawej strony została umieszczona remiza strażacka,j z napisem Górki Wielkie i małe.Jakze to dla mnie ważna symbolika...jakże ważna .:-))) dojrzałam coś ciepłego ...na ! nawet coś bardzo gorącego niczym Ogień 🔥:-))
Od razu ciepłej na serduszku się zrobiło .Jesteśmy razem wszyscy wokół tej stajenki w której Boże Dzieciątko przyszło na świat by przynieść Pokój .
Z franciszkański ,,Pokój i Dobro ''
ściskam i dziękuję za ten wiersz!
Ps.tylo nie opal sobie skrzydełek :-)
Wiersz ciepły z ważną puentą
Od tej ciepłoty wiersz się roztopił i popłynęła woda cienką stróżką. :(
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania