Chłopiec mamy

Zawsze był chłopczykiem mamy

Przez inne dzieci wytykanym

Spódniczki mocno się trzymał

I lubił za rączkę mamy się chwytać

Inni na ten widok się śmiali

Drudzy palcem wskazywali

Teraz każdy siedzi cicho

W trumnie widać kobiecino

Chłopiec łezki w sobie dusi

Wiedział że tak to się skończyć musi

Bo prognoza była słaba

I mama od paru miesięcy była blada

Teraz siedzi dziecina samotna jak palec

Już bez nadziei i maminych przytulanek