chmury szyte na miarę

w parku alejki

poplątały ogony

w opiętej sukni trawników

w ucieczce przed tłumem drzew

rozrzucamy smutek na ławkach

w bukietach liści

zasuszone łzy

do wieczora jeszcze czas

zanim korony drzew

zasłonią słońce

niebo wymieni chmury szyjąc na miarę

na patchworkowym obrusie razem z ptakami

przysiądą na moment spojrzenia

może dostrzeżesz moje kroki

przyklejone do ciężkiego asfaltu

przecież nie dostrzegasz

lekkich gestów