Choć goni nas czas

Biegnąc traktem nieprzerwanym

Starożytnym i monumentalnym

Przez wieki wieków i na wieki

Amen

Choć czasami chcemy stanąć

I pozwolić aby nasz czas nadszedł

Za wcześnie i za gwałtownie

To jednak biegnijmy nadal

Tak trzeba

Chociaż nasz trakt

Bywa zaniedbany i zniszczony

Przez innych życia biegaczy

Albo przez nas samych (zdarza się)

Walcz

Kiedyś za wiele lat

Miniesz wreszcie linię mety

I zakończysz ten wyścig

A zwycięzców będzie dwóch

Ty i czas

Bo inaczej się nie da

Nigdy nie pokonasz czasu

Możesz tylko się z nim ścigać

Ale linię mety przekroczycie razem

Zwyciężając

Komentarze (19)

elenawest 26.03.2016

super wiersz ;) taki prawdziwy :D i z głębokim przesłaniem :D bardzo mi się podoba :) 5

Szymon Szczechowicz 26.03.2016

Dziękuję! :)

Ktokolwiek 26.03.2016

Podoba mi się metafora wyścigu, a ostatnia zwrotka jest idealnym zakończeniem i podsumowaniem utworu. To prawda, nie można przegonić czasu. Najbardziej podobają mi się dwie ostatnie linijki. Natomiast ostatnie słowo było tak dobitne, że mnie nim kupiłeś :) 5

Szymon Szczechowicz 26.03.2016

Dziękuję uprzejmie! :)

O-Ren Ishii 26.03.2016

"Chociaż nasz trakt
Bywa zaniedbany i zniszczony
Przez innych życia biegaczy
Albo przez nas samych (zdarza się)
Walcz"
Nooooo... Ja chyba tylko tyle mam do powiedzenia. I 5 :)

Szymon Szczechowicz 26.03.2016

Walcz Ren, nie poddawaj się! Dziękuję! :)

O-Ren Ishii 26.03.2016

Szymon, Ty też! :)

Neurotyk 26.03.2016

Ciekawa metafora w postaci biegu, maratonu dla jednych, sprintu dla innych, i konkluzja, że czasu się nie wyprzedzi... filozoficznie, ode mnie mocne 5 :)

Szymon Szczechowicz 26.03.2016

Dziękuję bardzo Neuro! :)