Chodnik wybrukowany ciężkimi myślami
Stąpam po boleśnie ostrych kamieniach
Potykając się o własne słowa
Upadam, krew na kolanach, stękam
Ktoś daje plaster, ktoś uczy od nowa
Chodzić po wybrukowanym chodniku
Podajesz mi rękę i strach sam znika
I znów mogę wejść we własne buty
Komentarze (7)
przepięknie napisany wiersz, widać że smutek wylany w poezji, widać autentyczność :)
Dziękuję bardzo 🙂
'stękam' - to jest paradne xD
Ps..stęknąć — stękać
1. pot. «wydać ciężkie, głośne westchnienie podczas wysiłku fizycznego lub z bólu///. stękać pot. «mylić się, recytując, czytając coś... thus double meaning pun intended🙂
Catrina, dziękuję za obszerne wyjaśnienia, bez tego nie wiedziałabym czym jest stękanie. Niemniej stękanie w poezji, w próbach jej pisania, brzmi nieco śmiesznie... a może nawet nie tyle śmiesznie, co trywialnie...
Ok rozumiem chodziło mi o podwójne znaczenie tego słowa. Dziękuję za opinię 🙂
Dziękuję 😊
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania