Choć jesteś daleko
Choć jesteś daleko i milczy już świat,
ja wciąż pamiętam Twój uśmiech sprzed lat.
Wśród cichych wieczorów i gwiezdnych nocy
wracasz do mnie w myślach to zwykle w nocy
Nie wiem, czy jeszcze pamiętasz mój głos,
czy wspominasz czas w który połączył nas los.
Nie wiem, czy czas nie zabrał wspomnień gdzieś,
czy zostałam w Twoim sercu choć przez jedną z łez.
Lecz jedno wiem na pewno, choć minęło tyle dni
w mojej pamięci i codziennie nadal mieszkasz Ty.
I czasem wysyłam myśl w daleki świat,
pytając cicho:
„Czy pamiętasz mnie jeszcze tak?”
Komentarze (6)
W zasadzie to klasyka gatunku: wiersz, który imituję poezję, a przy całej swej imitacji sięga po najbardziej z poezją kojarzony środek stylistyczny, którym jest rym. Natomiast zupełnie tekst pomija kwestię, że obok rymu, istnieją także rytm, melodyjność, czy długość wersów, które mają wpływ na jego rytmikę. Oczywiście, nie ma nic złego w pominięciu tych, klasycznych aspektów, natomiast rymy "głos - los" czy dwa razy "noc" uśmiercają całkowicie słowną finezję utworu. Poza tym stosowanie inwersji tam, gdzie trzeba zarymować, a nie koniecznie wynika to z melodyjności utworu, brzmi sztucznie, jak tutaj "czy czas nie zabrał wspomnień gdzieś". Jest też kwestia obrazów poetyckich, które są, łagodnie mówiąc - mało oryginalne. "Pamiętasz mój głos", "połączył nas los" "czy zostałam w Twoim sercu" to frazesy, które pojawiają się w tysiącach utworów.
Dziękuję
Tytuł to klasyczny clickbait.
A fu!
Dziękuję
Popraw błąd, bo dam 1❗️
Aisak ooo Matko dzięki teraz zauważyłam 🙈
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania