…chodź ze mną

chodź ze mną na spacer ulicami miasta

wiatr rozkołysał już dachy kamienic

strząsając siwe gołębie

jak ziarenka ryżu sypane na nowożeńców

polecą skrzydlatą windą nie w dół lecz do nieba

łamiąc prawo grawitacji

przez otwarte szeroko okna

skrada się upał w ramionach zaduchu

stare kąty mieszkań oddychają z trudem

łapiąc powietrze przesiąknięte potem

wyspane koty przeciągają się leniwie

licząc chmury przeglądające się

w kałuży

z każdym krokiem obecni więcej

w tym mieście obdartym ze złudzeń

w słońcu kompleksy nie stają się niewidoczne