chwila, w której odrastają warkocze

błądzę po tobie. w tobie się zatracam.

wystarczy pstryk w głowie, a ja bez pamięci

za każdym razem i każdy raz pierwszy.

a piersi nabrzmiałe i oddech zbyt szybki

na jedną śmierć.

to nic, że umieram, w tobie będę żyła.

w słowach, które żartem, lub gradem, opadną

na twarz bladą.

a ty zaglądaj w wygłodniałe oczy.

zamknij dłoń w dłoni. zatrzymaj. dopóki atrament

można z krwią wymieszać.