Poprzednie części: Chyba zabiłem siebie.
Chyba się zgubiłem
stoję na starym skrzyżowaniu
powiedz mi gdzie mam iść
nie wiem tego sam
chyba się zgubiłem
szukam na niebie gwiazdy polarnej
niech ona wskaże mi kierunek
nie widzę
zniknęła gdzieś
na starym pniu szukam mchu
może on mi powie gdzie iść
nie ma nic
tylko kora
spoglądam na światła
pójdę tam gdzie zielone
wszędzie czerwone i ono
nie wiem gdzie mam iść
stoję tutaj już trzeci rok
może ktoś mi powie
gdzie mam iść
nie wiem sam
Następne części: Chyba bardziej w samotności
Komentarze (16)
Idź na manowce
Manowce nie są zbyt pozytywne. Może to skrzyżowanie nimi jest?
D4wid taaa i wszędzie czerwone światła w Twojej głowie. Tkwisz w zawieszeniu, chcesz być artystą, ale jednocześnie boisz się złamać przepisy norm społecznych. Musisz dokonac wyboru i wpaśc pod samochód
Nuncjusz Mądrze piszesz, tylko obym nie okazał się zbyt głupi. Czas pokaże.
Ja tak nie zrobiłem, brakło mi odwagi. Otarłem się tylko. Chyba Wiera coś więcej wie w tym temacie :)
Witam,
Wiesz co, to bardzo fajny wiersz (nie że tam od strony technicznej, bo na to akurat za słabo się znam) ale...
Bardzo wiarygodnie i wiernie udało ci się oddać stan ducha człowieka, ograniczanego przez wewnętrzne nakazy; zakazy; brak odwagi; normy społeczne etc., w wyniku czego przeżywa on rozterki, frustracje, bo tkwi w miejscu, obracając się w koło szuka wyjścia, jakiejś podpowiedzi co dalej robić? którą z dróg wybrać?
Znajomy stan ducha dla większości ludzi na świecie. Chyba każdy tak miał w jakimś etapie swojego życia. A właściwie w każdym zderzamy się z jakimiś murami, ograniczeniami...
Dobrze, gdy się ma świadomość tych ograniczeń. To pierwszy krok. Potem już "tylko" trzeba dorosnąć do odpowiedzialności za podejmowane decyzje; trzeba "tylko" nabrać odwagi; trzeba "tylko" wybrać właściwie... Dla niektórych życiowy koszmar a dla innych wyzwanie.
Bardzo mi się podoba to co napisałeś.
Pozdrawiam :)
Tak! Gdy wiemy, że jesteśmy słabi, dopiero wtedy możemy stać się silnymi. Chyba każdy się gubi w życiu, myślach. Dzięki za opinię.
Dużo powtórzeń, ale David. Bardzo dobry tytuł. Bardzo mi siadł i przyciągnął. Strasznie mi się skojarzył z tekstem Blanki "Szukaj". A tekst Blanki "Szukaj", to pierdolony, ociekający płynnym srebrem sztos. To u Ciebie - rokujące, jednak trochę za dużo osobowych dookreśleń. Może dałoby radę wywalić kilka słów - odchudzić.
Dla mnie czwóreczka, bo jednak rokujące.
Niektóre powtórzenia są celowe, jednak faktycznie niektóre niestety nie. Biję się w pierś. Jednak niech zostanie taki niesforny tekst jako dowód błędów. Tekstu Blanki nie znam, ale zaraz nadrobię zaległości.
Albo jednak nie nadrobię gdyż nie mogę znaleźć
stoję na skrzyżowaniu
powiedz gdzie mam iść
bo chyba się zgubiłem
Gdybyś to w ten deseń pociągnął, to byłoby o niebo lepiej. Pomyśl o tym.
Chyba rozumiem Twój przekaz. Faktycznie mam wrażenie, że według Twojej wersji, tekst byłby głębszy, ale ten już zostawię tak jak jest. Kolejny postaram się napisać wedle Twojej.
Przeczytałam ten wiersz kilka razy, bo z wierszami chyba tak jest, że albo trafi albo nie. Ten trafił do mnie bardzo. Szczególnie ostatnia strofa jest poruszająca. Czuć w niej tą bezradność. Chyba każdy doświadcza takiego zagubienia przynajmniej raz w życiu.
Takie klimaty trafiają do prawie każdego gdyż większość czuje lub czuła coś takiego
Canulas ma rację. Rokujący Twój wiersz - czyli jest progres. Idź dalej w tą stronę, a będzie tylko lepiej. Bez oceny.
Tylko trzeba zmienić tematykę :)
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania