Chyba że ciemność

W ciemności odbicie lustrzane.

Podąża za mną schorzenie.

Gdzie budynki klęczą, oddając moje zmartwienie.

Nieuniknione łaknienie.

Już tu jest, to koniec.

Cień, gdzie stał kiedyś człowiek.

Ucieka różnymi drogami.

Z każdej ze pchany widłami.

Nieuniknione spotkanie.

Gdzie złemu krokowi grozi pożarcie.

Ciemność nie kryje serca rozdarcie.

Upada, gdzie wcześniej skamlał.

Człowiek utonął.

W ciemności cały wsiąknął.

Zostaje wyłącznie cienia rozmycie.

Gdzie czekało na kogoś kiedyś życie.