ciąg dalszy i wszystko widzi księżyc, nawet jeśli go ukradli

obciąganie za sto euro przychodzi z trudem. szczególnie jak jest ci zimno. a on twierdzi że jesteś.

gorąca. lawina opowieści o nudzie smutku nie obowiązkach. albo że trzeba kogoś wspierać. tak zapobiegawczo bo może ktoś mu umrze. tak on ma obowiązek opiekować się matką. ssać z nią wspólnie w jednym łóżku belgijską czekoladę. nie żebym była zazdrosna o pralinki i takie tam. po prostu przechodziłam przez czyjś etap życia i zahaczyłam o ich słodkie miny. zatopione w lawinie. no nie poczekał. no nie chciałam im przerwać i pokazać palcem. mogę sobie zrobić przedziałek. pomiędzy dotykiem od którego zdechnie a może tylko na moment przestanie bić moje serce. nie trzeba się przejmować. nawet ciśnienie mi nie rośnie. dobrze jest. to odpowiedni moment do pewnych zdarzeń. i naprawdę musisz zasłaniać w dzień żaluzje. na pięć minut nie opłaca się sprzeczać ze słońcem. inna by się cieszyła. może.

nie jestem gotowa na związek. za sto euro.

potulnie rozpalam ogień. i patrzę na uśmiech.

Komentarze (15)

Grain 8 godz. temu

To nie jest literacka awangarda, nawet ariergarda, od dupy strony.
Podwójna strata czasu: autorki i czytelników.

Dobranocka 8 godz. temu

Grein, ty jak coś palniesz, to po prostu w sam środek tarczy. Autorka powinna ze wstydu zagrzebać się pod ziemię, przysypać dwoma metrami piasku i nie wychodzić aż do kolejnego przednówka.

Grain 8 godz. temu

Dobranocka, nie autorka, lakobiórczyni, uparcie eksperymentuje, w czym życzę jej powodzenia.

Marzena 8 godz. temu

A co się sprzeczacie

Marzena 8 godz. temu

A o co?

Dobranocka 7 godz. temu

Spijamy nektar z kwiatów.

Lotos 6 godz. temu

Hm... za sto euro, czasem i dobre sto euro takie wymięte, obciągnięte, bo za coś trzeba żyć, czasem z uśmiechem.

Jakub Andrzej Tomkiewicz 4 godz. temu

Cokolwiek to było, jakikolwiek zamysł na ten utwór nie był, to przerósł on warsztatowo twórcę.

"ssać z nią wspólnie w jednym łóżku belgijską czekoladę" to jedyne zdanie, IMO, które ma jakiś ładunek literacki w sobie

Marzena 4 godz. temu

Hmm... mogę pozmieniać jeśli to podrasuje tekst. :)

Jakub Andrzej Tomkiewicz 2 godz. temu

Marzena Wiesz, ja tylko wyrażam swoją opinię, gdzie staram się być rzeczowy, ale wiadomo, że to tylko mniej lub bardziej moja subiektywna opinia. Myślę, że fragment z ssaniem też ma pewną siłę nośną w ujęciu wcześniejszego fragmentu, dot. obciągania za sto euro. Natomiast wstęp, jak dla mnie, jest za bardzo suchy, taki trochę nienamacalny, bez możliwość realnego doświadczenia, wczucia, emocjonalnej kotwicy, ale, to tylko moje wrażenia

Marzena 52 min. temu

Jakub Andrzej Tomkiewicz wstęp jest namacalny, kwestia nie tyle gustu lub odbioru co realnych zdarzeń które porządkuję. Więc to właśnie wstęp spowodował napisanie kilku tekstów i właściwie dopiero tutaj miałam odwagę napisać prawdę. Już czułam się zmęczona pomijaniem jej i wymyślaniem tzw. metafor. Męczy mnie nadmierne uciekanie w tekst pełen skrywanych emocji.

Jakub Andrzej Tomkiewicz 24 min. temu

Marzena Ale skrywanie emocji nie oznacza uciekania w metafory, wg mnie, dobra metafora to taka, która wyostrza emocję, a nie ją kamufluje, pozwala na jej uchwycenie, a nie rozmycie, a to spora różnica, także w poziomie warsztatowym. Natomiast, jeśli tekst pełni funkcję porządkującą dla autora, to w takiej formie, siłą rzeczy, dla Czytelnika może stracić na sile oddziaływania, czy w ogóle go nie interesować. A z racji, że mówię o tekście, staram się podejść do niego technicznie i warsztatowo. Bo, chociażby, mamy info "obciąganie za sto euro przychodzi z trudem, szczególnie jak jest zimno". No ale co to znaczy dla mnie, jako odbiorcy? Że jakby było ciepło, to już się ciągnie wygodniej? Że sto euro to za mało i pasowałoby dopłacić, żeby usługodawczyni mogła z większym zamiłowaniem obciągnąć? I, paradoksalnie, niby nie ma tutaj zbytnich metafor, a jednak tekst, miejscami, jest słabo czytelny.

Grafomanka 2 godz. temu

''obciąganie za sto euro przychodzi z trudem.'' to zdanie bym zmieniła, żeby straciło wulgarność, wtedy cały tekst zyskałby na tym, bo to nie jest zły tekst, no i jest o czymś. Jest o życiu kobiety, która żyje z mamisynkiem, w czym coraz bardziej się utwierdza, patrząc na ich relacje, w których jest pomijana.

Lekkość opisu nie znaczy wcale, że jest jej lekko, wręcz przeciwnie, na szczęście na końcu chyba zrozumiała, że ta bajka się kończy...

Dla mnie jest ciekawie, kawał ludzkiej historii, tylko niepotrzebne to pierwsze zdanie, które trywializuje resztę...

Marzena 17 min. temu

Zastanowię się nad zmianą. Myślę że macie rację

Piotrek P. 1988 godzinę temu

Jest i dramatycznie, i komicznie. Rozpalanie ognia i patrzenie na uśmiech można różnie rozumieć, a ja potrafię różne piękne rzeczy sobie wyobrazić... ale i przypomnieć. Dlatego, momentami to opowiadanie mnie inspiruje oraz, co niektórych może zaskakiwać, przywołuje także i jakiekolwiek pozytywne wspomnienia.

5, pozdrawiam 🙂

Grain 8 godz. temu
To nie jest literacka awangarda, nawet ariergarda, od dupy strony.
Podwójna strata czasu: autorki i czytelników.
Dobranocka 8 godz. temu
Grein, ty jak coś palniesz, to po prostu w sam środek tarczy. Autorka powinna ze wstydu zagrzebać się pod ziemię, przysypać dwoma metrami piasku i nie wychodzić aż do kolejnego przednówka.
Grain 8 godz. temu
Dobranocka, nie autorka, lakobiórczyni, uparcie eksperymentuje, w czym życzę jej powodzenia.
Marzena 8 godz. temu
A co się sprzeczacie
Marzena 8 godz. temu
A o co?
Dobranocka 7 godz. temu
Spijamy nektar z kwiatów.
Lotos 6 godz. temu
Hm... za sto euro, czasem i dobre sto euro takie wymięte, obciągnięte, bo za coś trzeba żyć, czasem z uśmiechem.
Jakub Andrzej Tomkiewicz 4 godz. temu
Cokolwiek to było, jakikolwiek zamysł na ten utwór nie był, to przerósł on warsztatowo twórcę.

"ssać z nią wspólnie w jednym łóżku belgijską czekoladę" to jedyne zdanie, IMO, które ma jakiś ładunek literacki w sobie
Marzena 4 godz. temu
Hmm... mogę pozmieniać jeśli to podrasuje tekst. :)
Jakub Andrzej Tomkiewicz 2 godz. temu
Marzena Wiesz, ja tylko wyrażam swoją opinię, gdzie staram się być rzeczowy, ale wiadomo, że to tylko mniej lub bardziej moja subiektywna opinia. Myślę, że fragment z ssaniem też ma pewną siłę nośną w ujęciu wcześniejszego fragmentu, dot. obciągania za sto euro. Natomiast wstęp, jak dla mnie, jest za bardzo suchy, taki trochę nienamacalny, bez możliwość realnego doświadczenia, wczucia, emocjonalnej kotwicy, ale, to tylko moje wrażenia
Marzena 52 min. temu
Jakub Andrzej Tomkiewicz wstęp jest namacalny, kwestia nie tyle gustu lub odbioru co realnych zdarzeń które porządkuję. Więc to właśnie wstęp spowodował napisanie kilku tekstów i właściwie dopiero tutaj miałam odwagę napisać prawdę. Już czułam się zmęczona pomijaniem jej i wymyślaniem tzw. metafor. Męczy mnie nadmierne uciekanie w tekst pełen skrywanych emocji.
Jakub Andrzej Tomkiewicz 24 min. temu
Marzena Ale skrywanie emocji nie oznacza uciekania w metafory, wg mnie, dobra metafora to taka, która wyostrza emocję, a nie ją kamufluje, pozwala na jej uchwycenie, a nie rozmycie, a to spora różnica, także w poziomie warsztatowym. Natomiast, jeśli tekst pełni funkcję porządkującą dla autora, to w takiej formie, siłą rzeczy, dla Czytelnika może stracić na sile oddziaływania, czy w ogóle go nie interesować. A z racji, że mówię o tekście, staram się podejść do niego technicznie i warsztatowo. Bo, chociażby, mamy info "obciąganie za sto euro przychodzi z trudem, szczególnie jak jest zimno". No ale co to znaczy dla mnie, jako odbiorcy? Że jakby było ciepło, to już się ciągnie wygodniej? Że sto euro to za mało i pasowałoby dopłacić, żeby usługodawczyni mogła z większym zamiłowaniem obciągnąć? I, paradoksalnie, niby nie ma tutaj zbytnich metafor, a jednak tekst, miejscami, jest słabo czytelny.
Grafomanka 2 godz. temu
''obciąganie za sto euro przychodzi z trudem.'' to zdanie bym zmieniła, żeby straciło wulgarność, wtedy cały tekst zyskałby na tym, bo to nie jest zły tekst, no i jest o czymś. Jest o życiu kobiety, która żyje z mamisynkiem, w czym coraz bardziej się utwierdza, patrząc na ich relacje, w których jest pomijana.

Lekkość opisu nie znaczy wcale, że jest jej lekko, wręcz przeciwnie, na szczęście na końcu chyba zrozumiała, że ta bajka się kończy...

Dla mnie jest ciekawie, kawał ludzkiej historii, tylko niepotrzebne to pierwsze zdanie, które trywializuje resztę...
Marzena 17 min. temu
Zastanowię się nad zmianą. Myślę że macie rację
Piotrek P. 1988 godzinę temu
Jest i dramatycznie, i komicznie. Rozpalanie ognia i patrzenie na uśmiech można różnie rozumieć, a ja potrafię różne piękne rzeczy sobie wyobrazić... ale i przypomnieć. Dlatego, momentami to opowiadanie mnie inspiruje oraz, co niektórych może zaskakiwać, przywołuje także i jakiekolwiek pozytywne wspomnienia.

5, pozdrawiam 🙂

Napisz komentarz

Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania