Cichy skrawek nieba
Pomarańczowo-żółte promienie zachodzącego słońca odbijały się w tafli szyby na tle jasnoniebieskiego nieba.
Ciepły, wciągający ton malował okno domu w bajkowym stylu, gdy pojedynczy listek unosił się w powietrzu.
Dłonią odgarnęła miodowe włosy za ucho. Przejrzysta szarość oczu i uśmiechnięte usta rozświetlały jej twarz. Z wdzięcznym śmiechem i spokojem założyła różowe, wełniane rękawiczki, a szelest kroków rozpływał się w cichym, popołudniowym skrawku nieba.
Spuściła wzrok ku stopom i odeszła, podążając ku swoim marzeniom .Spokojnym krokiem, w rytmie chwili.
Komentarze (2)
Bardzo ładnie.
Spoko impresja.
- Proszę Ja Ciebie -
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania