"Ciemna nadzieja"

Sygnał goryczy, ciemna nadzieja,

pozbawiona dusza wystawiona na targ.

Powiewy grozy oplatają ławki ze stali.

Cierpkim głosem szept do cienia –

mroczny jak noc w zimową porę.

Kolory kamienic gasną,

zamieniają się w czarne grafity.

Mgła ciągnie się po rynnach

zamiast deszczowych strug.

Przy mędrcu zawisły w powietrzu

wrony o srebrzystych skrzydłach.

Cisza oplątana ziarnem niepewności.

Żaden szaleniec nie zostawi tu kości

wśród zgiełku i samotności