ciemne zasłony

mój świat

gdzie krew płynie jak rzeka

gdzie zamiast dzwonów w kościele

biją kolbą po głowie, po nerkach

pamiętaj nigdy tutaj nie wracaj

nikt nie wraca,

nikt nie wysłucha,

nikt nie otwiera drzwi

szukam spokojnego miejsca

w życiu

nie znajduję

w środku coś tłucze

jakby czołg zbliżał się do miasta

nikt go nie przywita

chyba, że koktajlem Mołotowa

młodych chłopców nie ma

są groby wokół trochę ziela

mogli żyć, marzyć śnić

ale ktoś

otworzył puszkę Pandory

bójmy się

gdy wróg wymyślony

zawita w nasze strony

jak zło działające na rozkaz

biją dzwony, biją po głowie

umieram za młodu, umieram daleko od domu

świat oszalał

miało być dobrze

czas się nie zatrzyma

ruszy z kopyta