cień.
duszę w sobie emocji nadmiar,
nie mogę określić, co czuję.
chcę wiedzieć jaki mam zamiar,
gdy tak piszę i rymuję.
dziś powietrze jest cięższe,
atmosfera zbyt nerwowa.
gdzie są te osoby, które były mi bliższe?
taka cisza nie jest zdrowa.
wylewam łzy nocami,
by rano pozorować, że nic nie boli.
zmagam się z moimi lękami,
gubiąc siebie powoli.
Komentarze (1)
Jak dla mnie tak, gdzie tekst skupia się na samym odczuciu, a nie dopowiedzeniach, jest potencjał na ciekawy materiał. Jak na przykład dwa pierwsze wersy, pierwszej strofy, tylko niepotrzebnie wstawiona inwersja, bo nie wnosi nic do tekstu, a staje się wyłącznie komunikatem: uwaga - będzie poetyzowanie, a sam stan, który objawia się nadmiarem myśli oraz trudnością w określeniu tego, co człowiek czuje ( a można nawet iść głębiej i dlaczego tak czuje) to jest dość dobry materiał bazowy. Jakby frazesy "gdy tak piszę i rymuję", "taka cisza nie jest zdrowa" "gubiąc siebie powoli" które są deklaratywne, ozdobne, ale jednocześnie nie wnoszą nic do treści, bo więcej treści jest w "nerwowej atmosferze" "w osobach, które były bliższe" czy początkowym dwuwersie. I tam faktycznie można coś z tego wiersza wyciosać, ale zamiast skupiać się na napisaniu czegoś, co będzie poetyckie, skupić się po prostu na tym, co człowiek czuje i jak chciałby to wyrazić, przekazać.
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania