Cień bez echa

To nie jest krzyk, co w niebo śle swój gniew,

to ciężki głaz, co w piersiach dusi oddech,

to cisza, w której zamiera każdy śpiew,

i noc, co nie chce ustąpić pod modłę.

 

Świat biegnie dalej, gwar rozbrzmiewa na ulicach,

a wokół ciebie szklana, lodowata ściana,

nie ma już słów, co koiłyby w cierpieniach,

została tylko pustka, głucha i nieznana.

 

W rozpaczy czas jakby zatrzymał bieg,

zegar nie tyka, lecz rozrywa skroń.

Gdy wokół opada żałobny, zimny śnieg,

na próżno szukać w ciemnościach czyjąś dłoń.

Średnia ocena: 5.0  Głosów: 1

Zaloguj się, aby ocenić

Komentarze (1)

  • Aeliora

    Wszystkiego dobrego !Piekny i poruszający tekst

Napisz komentarz

Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania