Cierniowe wilki

Cierniowe wilki

Zawsze w stadzie

Bo przecież same

Nie mogą przeżyć

Takie zwarte

Tak się lubią

A jednak wciąż

Drapią i kłują

Uciekniesz w dal

A będziesz nikim

Lecz spróbuj podejść

A cię ugryzą

Ciężko tak

Żyć na granicy

Lasu samotności

A śmierci w cierniach