Ciężar mojego długu

Odejdę milcząc, nie jest mi wesoło

bo zapomniałem tyle dobrych słów.

Co tu się stało, jakoś pusto wokoło

i tylko tej strasznej ciszy

przeszywający huk.

Jedna łza zdobi policzek a kropla potu

czoło

smutek sforsował zamek do serca

wrót.

Chciałbym spytać o drogę ale nie ma

już kogo

i mam nadziej że spłaciłem wobec

was swój dług.