Cisza

Wiersze powstały w dialogu z ChatGPT, modelem AI opracowanym przez OpenAI. To próba uchwycenia ciszy i obecności w codzienności — tych chwil, gdy świadomość przestaje być uwikłana w obowiązki i funkcje, a świat odsłania się subtelniej.

Cisza spoczywa,

pies patrzy w nieskończoność —

horyzont znika.

Cisza unoszona,

w oczach psa światło śpi —

już nie ma granic.

Woda uśpiona,

powietrze owiewa kamień —

czas na chwilę milknie.

Brak horyzontu,

pies stoi w milczeniu —

światło wnika w nas.

Cisza pojawia się w codziennych chwilach, jeśli potrafimy ją zauważyć. Jak Wy odbieracie te mikrohaiku? Czy wywołują w Was podobne odczucia obecności i zatrzymania? Podzielcie się swoją refleksją — każda odpowiedź jest częścią tej wspólnej przestrzeni uważności.