CISZA UŻYTECZNA

Słowa leżały

między nami,

żadne niegotowe

do bycia rzuconym.

Zbyt wczesne,

żeby spotkać

drugiego

człowieka.

Jakby

prawda nieobuta

mogła wejść tylko boso

i poranić podłogę.

Spytałaś:

Dlaczego

patrzysz

na drzwi?

Wiesz, są uczucia,

które muszą się

wpierw

odkrzyczeć w mięśniach,

odchorować w kościach.

Zanim nauczą się sensu –

słowostany zalążne,

żyzne ciszyska.