Cisza w tłumie
Są miejsca, gdzie szczęście mierzone monetami
Są przestrzenie, gdzie miejsce każde wyznaczone
Są światy cyfrowych sygnałów nieskończone
Są ludzie tacy, którzy nigdy nie są sami
Nigdy przed nami nie byliśmy tak złączeni
Lepiej ubrani, bezpieczni, najedzeni do syta
Mimo to samotność jakby na miarę szyta
Czy zawsze cierpieniem będziemy naznaczeni?
Złudna iluzja przemysłowego sukcesu
Pcha by pędzić ślepo i porzucić pragnienia
Główne źródło napędzającego nas stresu
Tracimy siebie nie uzyskując wytchnienia
Pozostają niespełnione u życia kresu
obietnice, puste słowa, martwe marzenia.
Komentarze (1)
Te marzenia trzymają nas przy życiu. Może samo dążenie do ich spełnienia jest coś warte. Warto jeszcze próbować je spełnić, gdy się już nie pracuje o ile pozwala na to zdrowie i siły.
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania