cisza wpatrzona w niebo
będzie czerwono pod niebem
malowanym dymem
i zastygłą myślą
na twarzach
przeszłość żłobi bruzdy
hartowane mrozem
i przenikliwą ciszą
na spróchniałej ławce
zmarznięty futerał na trąbkę
samotny
jak co roku
do wieczora
zabrzmi jeszcze wiele razy
melodia krucha
jak pamięć
Komentarze (2)
Jakby zapis zachodu słońca, kiedy już mrozem dotknie... i samotnością. a tak w ogóle wyświetlił mi się obrazek ze Starego Miasta w Lublinie... tam za bramą są piękne kocie łby, one prowadzą do Zamku Królewskiego, no i tam często stoją muzycy i grają. Czasami to gitara, czasami trąbka, czasami też ktoś śpiewa... ludzie się zatrzymują, wrzucają jakieś pieniążki do kapeluszy i słuchają... fajny klimacik
DziekiGraf… taki jesienny, jak już trafia na nasze ulice coraz bardziej chłodne i mgliste 😉przyjdzie nam się z tym pogodzić😊
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania