Ćma

Ćma zwabiona

Światłem świecy

Wytrwale krąży

Wokół płomienia

Czasem ustaje

I gdzieś odleci

Potem powraca

Kierunek zmienia.

Płonąca świeca

Jakby z oddali

Woła ją do siebie

Syrenim śpiewem,

Upaja, wabi i mami.

Ćma posłuszna wołaniu

Do płomienia leci.

I choć o tym nie wie,

Skrzydła w nim

Może osmalić

Trafiając do matni.

A lot wokół świecy,

Będzie w jej życiu

Ostatni!!!