co dalej

być prawdziwym twardym

tak żyć by nie zarzucił nikt

słońce i księżyc komety gdy

przyszedł zły sen zbudzić dzień

iść drogą gdzieś daleko

nie słuchać słów i muzyki

zachować skarb tajemnice

zamknąć przestrzeń nad niebem

dym nad morzem łacha niesie

ukojenie dla oczu spojrzeniem

pachnie jesienią liście żółkną

spadają ciężary jest chęć

by znów narodzić się lepszym

żyć dalej tylko stromy brzeg

unieś gdy przed przepaścią

stanąć przyjdź i nie powie nikt

co dalej gdy lęk nie pozwala śnić