consummatum

Gdzieś na kuli ziemskiej rżną się prowincjonalnie, pod pierzyną.

nie jestem po Bourbonach

telepany od kołyski owoc miłości zamojskiej linii samogonników

może i nawet pomiot deliryczny

bez orzekania o prycie i szczepach suchego pyska

jeszcze stać mnie na podchodzącą metaforę

i wyrzeczenie metafizyczne

nie muszę wyskakiwać jak Filip z Konopielki

na zmechacony kłak dziennego światła

poza dłuższe rozkloszowane

albowiem w zbiorowych dołach lepiej prześwituje