Cudowny, wspaniały świat
W tym cudownym...
Wspaniałym świecie
Miłość się kończy
Zanim na dobre się zacznie
Ale skoro znalazłam ciebie...
Chyba nie jest tak źle
Jeżeli to przeznaczenie...
To jestem zadowolona
W tym cudownym...
Wspaniałym świecie
Miłość nie istnieje
Ale możemy żyć złudzeniami
Więc skaczmy!
Tańczmy!
Bądźmy głupcami!
Przez krótką chwilę możemy udawać
W tym cudownym...
Wspaniałym świecie
Każdy udaje...
Że kocha...
Choć tak nie jest
Ludzie są zrobieni z nienawiści
Nie potrafią kochać
A nawet w tym wspaniałym świecie...
Gniją ludzkie serca
Komentarze (4)
Piękny, wspaniały, cudowny. Tylko tyle.
5
Dziękuję serdecznie :)
Tytuł tego wiersza natychmiast przywiódł mi na myśl "Nowy wspaniały świat" :) Ten wiersz dla odmiany bardzo mi się podoba, świetne ujęcie tematu. Niby świat postępuje, a jednak ludzie w wielu momentach tylko oszukują się i żyją złudzeniami. Tutaj podmiot wydaje się sceptyczny, ale rzeczywiście zakochany. Świat, w jakim przyszło mu żyć, stwarza jednak pełno wątpliwości. A czemu ludzie dobrzy tak boją się zepsucia? Czemu to właśnie oni muszą się obawiać? Ode mnie 5 :)
Dziękuję :)
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania