Czarna kula
Czarna kula
Czarna trafiła
W moje serce
I do niego też
Czarna kula
Czarna zrobiła
Burdel w mojej głowie
W moim sercu rzeź
Czarna kula
Czarna rośnie
W moim ciele
Dzień po dniu
Czarna kula
Czarna sprośnie
Znów namawia mnie
Do snu
Czarna kula
Czarna patrzy
Z drugiej strony
Moich oczu
Czarna kula
Czarna zna trzy
Trzy powody
Żebym skoczył
Uśmiech śle mi
Uśmiech śliczny
Który myślę
Mój już jest
Skończę żywot
Prozaiczny
Czarnej kuli
Oddam się
Komentarze (10)
Piękny, melancholijny wiersz. 5
Pięknie dziękuję.
Kiedy czytałam utwór wydawał mi się taki prosty i dynamiczny. Przez chwilę poczułam, jakby to w moje serce trafiła czarna kula. Ten wiersz jakby wciągnął mnie do swojego świata, a to wyczyn godny pochwały :) Nie zostaję mi nic innego jak pozostawić 5 ;)
Dziękuję bardzo, cieszę się, że wierszowi udało się Ciebie wciągnąć.
Dorzuciłam swoją 5, bo ciekawie to rozegrałaś/łeś :)
Dziękuję bardzo.
Tutaj znowu mamy przykład takiego na pozór prostego użycia słów. Zrobiłaś to jednak bardzo umiejętnie, wciąż zachowując nutę tajemnicy i stopniując napięcie. Zakończenie bardzo mi się podobało, sama konwencja też niczego sobie. Ten wiersz zrobił na mnie dużo lepsze wrażenie. Zostawiam 5 :)
Nie potrafię używać w wierszach wyszukanych słów. Tak myślę. Dziękuję bardzo za opinię i ocenę, miło mi.
To i ja dorzucę swój komentarz. Wiersz z pozoru może wydawać się prosty, jeśli chodzi o formę. :) Jednak gdy spojrzymy na utwór głębiej, można odnieść wrażenie, że jest naprawdę dobrze napisany, szczerze ujmujący moją osobę. :) Zostawiam 5. Pozdrawiam. :)
Dziękuję bardzo, cieszę się, że został tak dobrze przyjęty.
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania