Czarna trumna

Gdy powieki zamknę w głębokiej ciszy,

Pod ciężarem nocy, jak wieczny sen,

Wstąpię w mrok, co trumną czarną mnie okryje,

A ludzie znikną, tylko echo ich kroków.

W samotności stygmatów mego bycia,

Nie opuszczaj mnie, gdyż w tamtej przestrzeni,

Będę trwał, niewidzialny dla oka,

Zawsze przy tobie, jak cień wierny.

Będę tam, pośród kwiatów śniących,

Czekając w ciszy, by powitać ciebie,

Z sercem pełnym miłości niezniszczalnej,

Która czeka, by się odrodzić w twych oczach.