Czarownica

Tak dziś pięknie kwitło słońce

przez firankę jakby było w koronce

i źrenice stygnące od gorąca parapetu

w chłodny listopadowy dzień

jak cień na strudzone światłem czoło

padam półprzytomna między poduszek łono

parafrazą najgorszych łachmytów tego świata

w konwulsjach i wymiocinami podlewana

za swoje grzechy i grzechów omamy

w niebyt rzuconych razem z korą czołową

twardego drzewa życia na zakręcie losu

zimno się robi dorzuć więcej do stosu