czerwona sukienka

nieznani sprawcy pocięli skórzaną walizkę

ostrze noża oszczędziło czerwoną sukienkę

raz w roku sięgam do kufra

 

kolorowe światełka sączą się

przez ażurowe guziczki

złota klamerka razi chłodem

 

w sylwestrową noc pobrzmiewa

magiczny toast za nas

czy zapowiada pożegnanie

 

kłębowisko uczuć wypełnia wyobraźnię

kontrafałdy wirują w tańcu

w przyspieszonym rytmie

 

podążam za marzeniem

martwym jak lata osiemdziesiąte

piękna suknia ostanie się skarbnicą

 

cisza zastąpiła taneczne melodie

kunszt matczynych rąk przetrwał

w zwoju szwów w czerwonym materiale

 

Bożena Joanna

Październik 2021

Średnia ocena: 3.7  Głosów: 7

Zaloguj się, aby ocenić

Komentarze (10)

  • Patriota 2 miesiące temu
    Bardzo piękny wiersz o przeszłości.
  • Bożena Joanna 2 miesiące temu
    Dziękuję i pozdrawiam!
  • Patriota 2 miesiące temu
    Aż miło było taki wiersz przeczytać.
  • _Natalié_ 2 miesiące temu
    Rozmarzyłam się podczas czytania tego wiersza. Wydaje mi się, że każdy z nas prędzej czy później będzie miał taką swoją czerwoną sukienkę schowaną w kufrze :)
  • Bożena Joanna 2 miesiące temu
    Dziękuję, w niektórych rzeczach pomimo lat tkwi magiczna moc,
    Serdecznie pozdrawiam!
  • Literkowa Bitwa na Prozę 2 miesiące temu
    Zapraszamy do udziału w zabawie ze słowem!
    Tematy:
    1) Ucieczka na inną planetę
    2) Pokochałam(em) wroga
    Piszemy na jeden lub drugi albo w naszej pracy umieszczamy obydwa.
    Forma dowolna.
    Wszystko o Konkursie znajdziesz na naszym Profilu:
    https://www.opowi.pl/profil/literkowa-bitwa-na-proze/opis
    lub w zakładce Konkursy: https://www.opowi.pl/konkursy/
    Piszemy do 30 października godzina 00.00
    Liczymy na Ciebie!!!
  • MarBe 2 miesiące temu
    Kiedyś, jeszcze nie tak dawno, matki szyły swoim córkom najpiękniejsze sukienki, ponieważ w nich ukryta była miłość.
    Dziś, to jest tak odległe jak fabuła bajki.
    Pozdrawiam
  • Bożena Joanna 2 miesiące temu
    Dzisiaj mało kto umie naprawdę szyć, ja zamęczałam moją mamę prośbami o nowe stroje. Ten wiersz to trochę wspomnień z tą jedną sukienką i podziękowanie mamie za wszystko, miłość i ciuchy.
    Dziękuję, za przeczytanie i komentarz.
    Serdecznie pozdrawiam!
  • Szpilka 2 miesiące temu
    Ładny i sentymentalny 🙂 "Ostać się" to archaizm, ktoś mi kiedyś klarował, że w wierszach współczesnych nie ma racji bytu 😉
  • Bożena Joanna 2 miesiące temu
    Dziękuję, że zaglądasz do mnie i za "ładny".
    Czasami lubię używać rzadkie wyrazy, jeśli chodzi o "ostać" znalazłam definicję w słowniku Doroszewskiego
    - "dawniej, dziś gwarowo i poetycko - zostać, pozostawać.
    Serdecznie pozdrawiam!

Napisz komentarz

Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania