Człowiek

To puls w splątanych naczyniach,

Kości trzaskające pod ciężarem ciała,

Skóra napięta jak pergamin.

To wahania emocji,

Słowa rozpadające się zanim je wypowiesz,

I samotność w hałasie własnego ciała.

Nie jest myślą, ani duszą,

Tylko błyskiem elektryczności,

W rozkładającej się materii.

Nie jest legendą, ani ideą,

Tylko przypadkowym zlepkiem atomów,

W chaotycznym rytmie życia.

I tylko czasem - przez ułamek sekundy -

Wygląda jak coś więcej.