Człowiek

Człowiek dziwnym jest stworzeniem,

niby boskim jest nasieniem lecz często diabelnym bywa istnieniem.

Ponoć rozumnym jest zwierzęciem

lecz bywa tępym narzędziem.

Bez dwóch zdań wielkie z ludzi istoty

lecz często nasza pych

wrzuca nas w niezłe kłopoty.

Ludzka ciekawości wszelkie granice pokonuje, lecz pytanie sobie zadaj kto na tym wszystkim zyskuje.

Nasza odwaga często ponad powagę

pozwala nam czynić rzecz na złota wag.

Nasza duma często jak dżuma,

sciąga nas do krawędzi niczym pęknięta guma.

Człowiek jedyny taki bóg samozwańczy,

co pełen powagi z wiatrakiem walczy.

Jedyny taki myśliciel, co zbrodniarzy

szacunkiem za ich ciężkie czyny darzy.

Jedyny taki sędzia, co zbawicieli

w pasiaste szaty ze strachem ubrali.

Jedyny taki przywódca, co z chęcią podwładnych w doły z wapnem wrzuca.

Jedyny taki poddany, co chciwość władzy nazywa skazą na honorze pisarzy.

Jedyny taki czytelnik, co upadek wartości nazywa powiewem świeżości.

Przeszłość naszą z opowiadań znamy,

A przyszłość bezustannie zmieniamy.

Tak żeśmy cywilizowani, takich odkryć żeśmy dokonali, że prawie zapomnieliśmy jak żeśmy tego dokonali. Tak żeśmy potężni się stali,

że jedno tylo zachwianie równowagi,

a znów będziemy kamienie rzucali.

Dlatego nader wszystko pamiętajmy,

że jedyne co po nas zostanie to nasze czyny wyryte jako monumenty płaszczyźnie Terry.

Data: Wrzesień 2025