Czułem jak umiera

Nie pytaj mnie o nią

co mnie boli co rani

nie pytaj bo nie wierzę

jestem jak poganin

walczę wciąż z sobą

bez broni odarty ze zbroi

naprzeciw mnie bezbronnego

chorda wspomnień stoi

czekają by zabić

mój spokój ukojenie

użyć przeciw mnie najgorszego

przywołać martwe marzenie

tą wiarę w nas kiedyś

moją wiarę w ciebie

moją słabość z którą byłem

na miłości pogrzebie