Czy nieodwzajemniona miłość bywa czasami odwzajemniona ?
Codziennie, kiedy Emilka wychodziła wyprowadzić swojego owczarka widziała tego samego motocyklistę, który jechał swoją granatową Yamahą. Bardzo lubiła motocykle, jednak nie interesowała się nimi jakoś specjalnie, ale warto przyznać że robiły na niej duże wrażenie. Tak samo tak jak ten chłopak, który mijał ją prawie codziennie. Dużo razy będąc w domu myślała o tym, co zrobiła by gdyby chłopak do niej zagadał. Dużo razy marzyła o tej sytuacji i pragnęła z całych sił, aby wreszcie się to marzenie spełniło. Co noc przed snem, kiedy słuchała muzyki Maliny wyobrażała sobie jego śliczną twarz zakrytą czarnym kaskiem. Chociaż nigdy jej nie widziała, to wiedziała że jest to najcudowniejsza twarz jaką kiedykolwiek mogła zobaczyć.
Jednak pewnego dnia jak zwykle idąc z psem Emilka jak zawsze zobaczyła tego chłopaka. Jednak nie jechał on swoją Yamahą, motocykl leżał rozbity w rowie, a niedaleko niego leżał nieprzytomny chłopak. Po raz pierwszy dziewczyna zobaczyła jego twarz. Mimo, że była ona cała zakrwawiona dziewczyna stwierdziła, że nie widziała niczego piękniejszego. Od razu podbiegła więc do nieprzytomnego chłopaka i sprawdziła puls. Mimo, że był słabo wyczuwalny chłopak jeszcze żył. Czym prędzej wyjęła z kieszeni telefon i wezwała ambulans. Karetka przyjechała po niespełna piętnastu minutach, a dziewczyna nie opuszczała chłopaka na krok. Kiedy po badaniu urazowym motocyklistę zabrano do szpitala, Emilka wróciła zapłakana do domu. Jednak nie siedziała w nim nawet dziesięć minut, od razu postanowiła że pobiegnie do szpitala. Bardzo szybko okazało się, że jej chłopak ma na imię Karol i jest w ciężkim stanie. Nie wiadomo nawet czy przeżyje do rana. Dziewczyna dowiedziała się tego od swojej cioci, która pracowała jako ratowniczka medyczna. Dzięki pozwoleniu od cioci dziewczyna patrzyła na niego przez szybę przez godzinę, a to co czuła przerastało ją samą. W tym samym czasie zdecydowała, że zrobi sobie badania i jeżeli wyjdą poprawnie to odda dla niego własną krew. Grupa krwi się zgadzała więc po pomyślnie wykonanych badaniach została dawcą. Dziewczyna nic nie mówiąc poszła do lekarzy i powiedziała co chce zrobić. Lekarze byli bardzo zdziwieni i zastanawiali się dlaczego tak młoda dziewczyna oddaje własne serce zupełnie obcemu chłopakowi.
Ona nic im nie mówiła, była pewna tego co chce zrobić. Im częściej przypominała sobie jego zakrwawioną twarz i połamany motocykl, tym bardziej chciała oddać mu swoje serce. Po trzech dniach, zanim Karol zdążył się obudzić ona poddała się zaplanowanemu zabiegowi. Przeszczep udał się, bez żadnych powikłań. Emilka zmarła, a Karol mógł żyć dalej.
A kiedy nareszcie się obudził i opowiedziano mu całą sytuację zapytał zaciekawiony o dawcę serca. Lekarze bez żadnego namysłu opisali mu tą dziewczynę. Chłopak powiedział : ''To ta wspaniała księżniczka, którą widywałem codziennie jadąc motocyklem i do której tak bardzo bałem się zagadać. To ta dziewczyna, była moim największym marzeniem. Tego dnia przed nią chciałem się popisać, bo widziałem ją z daleka jak idzie. Ona oddała mi swoje własne serce, chociaż nie zdążyła ze mną porozmawiać i nigdy nie widziała mojej twarzy ''.
Komentarze (26)
Piękne.
Dziękuję za miłą opinię :) Dopiero zaczynam swoją przygodę z opowiadaniami ;)
"Dużo razy będąc w domu myślała o tym, co zrobiła by gdyby chłopak do niej zagadał. Dużo razy marzyła o tej sytuacji i pragnęła z całych sił, aby wreszcie się to marzenie spełniło." - 2x dużo razy. Przynajmniej za drugim razem, zmień na wiele.
"Jednak pewnego dnia jak zwykle idąc z psem Emilka jak zawsze zobaczyła tego chłopaka. " - zdanie do przerobienia - jak zwykle - jak zawsze. Trzeba to zmienić.
Mimo, że była ona cała zakrwawiona dziewczyna stwierdziła, że nie widziała niczego piękniejszego. - Mimo że, nie rozdzielamy przecinkiem. Ogólnie masz tu problemy natury interpunkcyjnej, ale, że sam jestem gamoń z interpunkcji, to tylko nadmienię. Może ktoś mądrzejszy ode mnie się wypowie. Druga sprawa: niczego piękniejszego? Nie mam pewności, ale nie lepiej: nikogo piękniejszego?
" Dzięki pozwoleniu od cioci dziewczyna patrzyła na niego przez szybę przez godzinę, a to co czuła przerastało ją samą. " - tutaj dublujesz "cioci" Może, "pozwoleniu od niej? Unikniesz powtórzenia.
Ok
To, co wyżej, to tylko sygnały, nie drobiazgowa analiza.
Treść w porządku, choć przez chaos w zapisie ciężko się w nią zagłębić. Jakąś przewodnią myśl masz. Coś starasz się przedstawić.
Gdzieś już coś podobnego czytałem. Nie, żeby coś, bo tamto pewnie było inne, ale zamysł podobny.
Wszelkie rady, cały ten mój nieszczęsny wywód, traktuj ostrożnie i pamiętaj, że w moim zamierzeniu ma on mieć przyjazny, dobrotliwy wydzwięk.
To nie zarzuty, tylko najszczersza analiza, na jaką (jestem zmęczony) mogę się zdobyć.
Piękne - nie piękne, w gestii uczciwości należy, by Ci wszelkie niedociągnięcia conajmniej zasugerować. Nie wierz do końca w bezgraniczne zachwalanie, bo w najlepszym razie,. kryje się za nim atencyjny wydzwięk.
Postaraj się popracować nad tekstem.
Pozdrawiam.
Dziękuję za pozytywną opinię :) Pozdrawiam ;)
Nie ma nic ciekawego w tych opisach. Gdybys jeszcze zrobila to dobrze, z ciekawymi opisami — ok. Ale to jest jakas prosta opowiesc o prostej historii. Nie porwalo mnie. Sorry — 2
A ja się z tą opinią nie zgadzam.
Ale, kurde. Detektyw jest ostry, czasem prostolinijny, ale zawsze szczery. Lepsza szczerość niz nieuzasadnione "piękne" Piękne, zwłaszcza bezzasadne, wyrządzone krzywdę, bo pozostawia autora/kę w stanie niczym nieuzasadnionej euforii i poczuciu dobrze wykonanej roboty. A nie uwierzę, że od strony technicznej nie dostrzegasz tu niedociągnięć.
Jeśli dziewczyna chce się rozwijać, trzeba być z nią szczerym, a nie budować atencyjne kółeczka. Od bezzasadnego chwalenia są rodzice i koleżanki z klasy.
Takie coś przynosi tylko szkodę. Zwłaszcza że autorka wykazała się klasą i się nie obraziła na krytykę. Czyli twardo stąpa po planecie ziemia.
Nie rozumiem za co mam ten tekst krytykować? Zgrabnie i zwięźle poprowadzona wątek,zaskakujące zakończenie.
A styl zawsze można doszlifować.
Treść jest zacna. Ma sens. Fakt, ale to nie wszystko
Jeszcze dodatkowego plusa dałbym tekstów za delikatność. Razi mnie na opowi.pl pewna celowa stylizacja niektórych autorów tekstów na zbytnią wulgarność.
Bogumił tekstowi nie tekstów
Bogumił spoko. Ja też robię błędy. Jak zaczniemy poprawiać to będzie 400 komentarzy
Bogumił spoko. Ja też robię błędy. Jak zaczniemy poprawiać to będzie 400 komentarzy
Bogumił to fakt. Pewna delikatność tu pobbrzmiewa.
No właśnie. A gdzie ma szlifować? W Biedronce? Skoro widzisz błędy, czemu nie wskarzesz?
Boisz się jedynki w odwecie?
Co jej da, poza chwilową poprawą nastoju, bezzasadnie jednowyrazowe sformułowanie o profilu gloryfikującym poczucie zajebistości.
Sam piszesz ciekawie, dotykasz trudnych tematów, walczysz o swoje zdanie.
Pomóż innym, a nie zbieraj sympatii ba modłę pokemonskiej mody
W sumie mam wrażenie, że ten tekst już kiedyś był na Opowi... Nieważne. Tak czy siak opowiadanie suche i nieciekawe. Co gorsze nie widać tu za bardzo oryginalności lub własnego stylu. Jeszcze dużo pracy przed tobą...
Tak masz rację http://www.opowi.pl/czy-nieodwzajemniona-milosc-bywa-a4438/
To jest akurat moje stare konto, na które nie pamiętam danych logowania ;)
zakochana malinka :* to nie było konto... tylko z logowania. Na czarno Agnieszka.
zakochana malinka :* i tam inne imiona?
Z tamtego konta już nie korzystam ;)
Nie wiem czy była, ale przypomniało mi początki pisania... Ładna historia i nie wnikając w szczegóły dlaczego nie mam dać 5? A technika jak będą chęci do pisania przyjdzie z czasem
Dziękuję za miłą opinię :)
Zgodze się z Panem Buczybórem, że jest to takie trochę nijakie...
Mimo to pracuj :) A nóż widelec następnym razem wyjdzie coś lepszego :)
Pozdrawiam.
Dziękuję za miłą opinię :)
Pozdrawiam ;)
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania