Czy pieniądze dają szczęście?

„Pieniądze szczęścia nie dają”, „Pieniądze to nie wszystko”… W potocznej mowie można znaleźć jeszcze wiele podobnych powiedzeń. Część z nich słyszymy niemal każdego dnia i traktujemy jak życiowe prawdy. Czy jednak szczęście rzeczywiście jest osiągalne bez pieniędzy?

Wielu ludzi wierzy, że tak. Badania przeprowadzone przez laureata Nagrody Nobla Daniela Kahnemana oraz Matthew Killingswortha (Killingsworth, M. A., Kahneman, D., & Mellers, B. (2023). *Income and emotional well-being: A conflict resolved*. *Proceedings of the National Academy of Sciences*) pokazują jednak, że zależność między wysokością dochodów a poczuciem szczęścia jest znacznie silniejsza, niż mogłoby się wydawać. Wraz ze wzrostem zarobków rośnie również deklarowany poziom zadowolenia z życia. Pieniądze dają poczucie bezpieczeństwa, otwierają dostęp do edukacji, opieki zdrowotnej i pozwalają myśleć o przyszłości z większym spokojem.

Czy to oznacza, że wystarczy zarabiać coraz więcej, aby być szczęśliwym?

Rzeczywistość pokazuje, że sprawa jest znacznie bardziej złożona. Świat zna wiele przypadków sławnych i bogatych ludzi, którzy mimo ogromnego majątku odebrali sobie życie. Robin Williams, Marilyn Monroe, Chester Bennington czy artyści zaliczani do tzw. „Klubu 27” – muzycy, którzy zmarli przed ukończeniem 27. roku życia – mieli przecież pieniędzy pod dostatkiem.

Nie ulega jednak wątpliwości, że pieniądze rozwiązują wiele codziennych problemów. To dzięki nim możemy zaspokoić podstawowe potrzeby i żyć z większym poczuciem bezpieczeństwa. Czy jednak pusty garnek ma cokolwiek wspólnego z miłością? Czy człowiek, który zastanawia się, czym jutro nakarmi swoje dzieci, będzie rozmyślał o szczęściu?

Prawdziwej miłości nie da się kupić. Nie kupimy również zaufania, szacunku ani poczucia sensu życia. To wartości, które rodzą się w relacjach z drugim człowiekiem i których nie można wycenić.

Być może odpowiedź brzmi następująco: pieniądze nie dają szczęścia, ale bardzo często dają spokój i poczucie bezpieczeństwa. To właśnie one pozwalają człowiekowi zaspokoić podstawowe potrzeby, a dopiero później szukać tego, czego za żadne pieniądze kupić się nie da.