Czy tak wygląda niebo ? #OneShotChallenge (Nominuję: Sky300, Neli, Obca Planeta)

Julsia dziękuję za nominacje.

Wyzwanie rzucam w ręce: Sky300 , Neli, Obca Planeta.

Obudziłem się w ciemności. Nic nie widziałem ani słyszałem. Podniosłem się. Ruszyłem przed siebie.

Idąc, czułem że, coś gryzie. Było to uczucie, strachu, niepewności. Mimo że przeszedłem już znaczny kawał drogi, nadal nie trafiłem na żadną żywą duszę. Stanąłem. Dotarła do mnie jedna myśl. Umarłem, a to jest przejście na drugą stronę. Załamałem się. To nie może być prawda. Jak ? Kiedy ?

Te pytania dręczyły mój umysł. Gdy tak rozpaczałem, niedaleko mnie pojawił się otwór. Podszedłem do niego. Z początku się cofnąłem, emanujące z niego światło oślepiło mnie. Gdy oczy się przyzwyczaiły zobaczyłem siebie. Leżałem na jezdni. W tle ukazało się rozbite auto. Ja natomiast byłem reanimowany.

-Możesz wrócić – usłyszałem głos za plecami. Odwróciłem się i zobaczyłem, swoją ukochaną. Zmarła na raka rok temu.

-Mogę ? – zapytałem z niedowierzaniem.

-Tak, wystarczy że teraz skoczysz przez tą dziurę. – wtuliła się we mnie. –Możesz też zostać tutaj ze mną. –W tej chwili nie wiedziałem co zrobić. Powrócić do swojego ziemskiego życia, czy żyć wiecznie z moją ukochaną.

-A co jeśli zostanę. – rzekłem ze strachem w głosie.

-Wtedy zaprowadzę cię w miejsce gdzie nie doświadczysz żadnych problemów. Będziemy tam tylko we dwoje. – wyszeptała. Wstała. Popatrzyła na mnie. –Jaka jest twoja decyzja ? – ja również się podniosłem. Spojrzałem jeszcze raz w otwór. Teraz odwróciłem się w jej stronę. Staliśmy twarzą w twarz.

-Zostaję tutaj. – odparłem. Na jej twarzy pojawił się uśmiech.

-W takim razie daj mi rękę a cię tam zaprowadzę. – wyciągnęła rękę.

Chwyciłem ją i ruszyłem razem z nią, do lepszego jutra.