Czy warto?

Czy te wszystkie dni, w których poznawaliśmy się, były warte teraźniejszego milczenia?

Czy wieczory przegadane razem, warte wieczorów tłumionych płaczem?

Wspólne spacery zastąpione samotnym przechadzaniem,

Wspólny śmiech stał się samotnym rozpaczaniem.

Niecierpliwość przed kolejnym spotkaniem zastąpiona ostateczną tęsknotą,

A szczęście że znów cię zobaczę, niepokojem, o ciszę pomiędzy nami głęboką.

Czy naprawdę warto było robić nadzieję sobie,

By teraz zapomnieć te chwile razem spędzone,

By wszystkie rozmowy umilkły, a blask w twym oku nagle zniknął?

Czy było warto, zadaje pytanie,

a odpowiedź jest prostsza niż mi się wydaje.

Zawsze jest warto kochać ze wzajemnością,

nawet gdy to nie jest prawdziwą miłością.