Czysta forma

mrowie lat przed Witkiewiczem, każdej nocy odżywały

pstre polany, w blaskach tańczyć czystej formy

grał chochołom poloneza srebrny księżyc, tkały

małe słodkie pajęczyce ranną rosę

tośmy szli w kamienne ścieżki, rozpruwali

horyzonty aż na dobre się wykrwawią

współbawiliśmy się formą jak zabawką

pod piekielnie poskręcanym ciałem morwy

odsupływałem twoje w noc porwane włosy

z okularów ci błyskały dwa miesiące

nie kochałem się już w tobie - w twojej formie

czystej, niby krew wylana łące