"Czysta ziemia"

Świat był żeglowny, kobiety spławne.

Schodzę z wiatru we włosach,

donaszam podbite w mieszkaniu światło.

Karmię pegaza zachwytem

„od spodu jak w kołchozowym żłobie gwoździe,

żeby było widać nieprzejedzoną karmę,

poza zasięgiem obolałych chrap”.*

Czytaj: świadomości.

_____________________

* Aleksander Sołżeniczyn